Námsgögn
Innskráning
Hleð efnisyfirliti...

Efnisyfirlit

  1. Formáli
    1. Inngangur
    2. 6.1 Hlutverk stoðkerfisins
    3. 6.2 Flokkun beina
    4. 6.3 Bygging beina
    5. 6.4 Beinmyndun og -þroski
    6. 6.5 Beinbrot: viðgerð beina
    7. 6.6 Hreyfing, næring, hormón og beinvefur
    8. 6.7 Kalsíumjafnvægi: samspil beinagrindarkerfisins við önnur líffærakerfi
    9. Lykilhugtök
    10. Upprifjun kafla
    11. Upprifjunarspurningar
    12. Gagnrýnar hugsunarspurningar
  2. Heimildir
  3. Atriðaskrá
Líffæra- og lífeðlisfræði, 2. útgáfa (IS)Kafli 66.6 Hreyfing, næring, hormón og beinvefur
66 Beinvefur og beinagrindarkerfið

6.6 Hreyfing, næring, hormón og beinvefur

FYRRI KAFLI

6.5 Beinbrot: viðgerð beina

NÆSTI KAFLI

6.7 Kalsíumjafnvægi: samspil beinagrindarkerfisins við önnur líffærakerfi

6.6 Hreyfing, næring, hormón og beinvefur

Námsmarkmið

Eftir að hafa kynnt þér þennan kafla átt þú að geta:

  • Lýst áhrifum hreyfingar á beinvef
  • Talið upp næringarefni sem hafa áhrif á beinheilsu
  • Fjallað um hlutverk þessara næringarefna í beinheilsu
  • Lýst áhrifum hormóna á beinvef

Öll líffærakerfi líkamans eru innbyrðis háð og beinagrindarkerfið er þar engin undantekning. Fæðan sem meltingarkerfið tekur við og hormónin sem innkirtlakerfið seytir hafa áhrif á beinin. Jafnvel notkun vöðvanna við hreyfingu hefur áhrif á þau.

Hreyfing og beinvefur

Í löngum geimferðum geta geimfarar tapað um 1–2 prósentum af beinmassa sínum á mánuði. Talið er að tapið stafi af skorti á vélrænu álagi á bein þeirra vegna lítils þyngdarkrafts í geimnum. Skortur á vélrænu álagi veldur því að bein tapa steinefnasöltum og kollagenþráðum og þar með styrk. Á sama hátt örvar vélrænt álag útfellingu steinefnasalta og kollagenþráða. Innri og ytri bygging beins breytist þegar álag eykst eða minnkar svo stærð og þyngd beinsins hæfi því álagi sem virkni þess veldur. Þess vegna hefur fólk sem hreyfir sig reglulega þykkari bein en kyrrsetufólk. Af sömu ástæðu rýrnar brotið bein í gifsi en samsvarandi bein hinum megin heldur innihaldi steinefnasalta og kollagenþráða. Beinin endurmótast vegna kraftanna sem verka á þau eða vegna skorts á kröftum.

Fjölmargar samanburðarrannsóknir hafa sýnt að fólk sem hreyfir sig reglulega hefur meiri beinþéttni en kyrrsetufólk. Hvers kyns hreyfing örvar myndun meiri beinvefs en styrktarþjálfun hefur meiri áhrif en þolþjálfun. Styrktarþjálfun er sérstaklega mikilvæg til að hægja á beintapi sem fylgir öldrun og koma í veg fyrir beinþynningu.

Næring og beinvefur

Vítamínin og steinefnin í fæðunni sem við neytum eru mikilvæg fyrir öll líffærakerfi. Tiltekin næringarefni hafa þó sérstök áhrif á beinheilsu.

Kalsíum og D-vítamín

Kalsíum er mikilvægur efnisþáttur beina, einkum í formi kalsíumfosfats og kalsíumkarbónats. Líkaminn getur ekki myndað kalsíum og verður því að fá það úr fæðunni. Kalsíum frásogast hins vegar ekki úr smáþörmum án D-vítamíns og nægileg inntaka D-vítamíns er því einnig nauðsynleg fyrir beinheilsu. Auk hlutverks síns í frásogi kalsíums tekur D-vítamín þátt í endurmótun beina, þótt það hlutverk sé ekki eins vel þekkt.

Mjólk og aðrar mjólkurvörur eru ekki einu kalsíumgjafarnir. Þetta mikilvæga næringarefni er einnig í grænu laufgrænmeti, spergilkáli, laxi með beinum og niðursoðnum sardínum með mjúkum beinum. Hnetur, baunir, fræ og skelfiskur veita minna magn kalsíums.

Að undanskildum feitum fiski á borð við lax og túnfisk og D-vítamínbættri mjólk eða morgunkorni er D-vítamín náttúrulega í fáum fæðutegundum. Áhrif sólarljóss á húðina örva líkamann til að mynda eigið D-vítamín (mynd 6.22), en margt fólk skortir D-vítamín, einkum fólk með dekkri húð og fólk sem býr á norðlægum breiddargráðum þar sem sólargeislar eru veikari. Við skort getur læknir ávísað D-vítamínuppbót.

Myndin líkist flæðiriti. Hún hefst á sól sem skín á skuggamynd manns. Ör liggur frá sólinni að húð mannsins og segir að D-vítamín myndist í húðinni eftir frásog sólarljóss. Önnur ör bendir inn í munn mannsins og segir að D-vítamín sé tekið inn með fæðu og fæðubótarefnum, frásogist í þörmum og berist með blóðrásinni til lifrar. Skýring við lifrina segir að þar breytist D-vítamín í 25(OH)D, einnig nefnt kalsidíól, sem er aðalform D-vítamíns í blóðrásinni. Önnur skýring við hægra nýrað segir að í nýrum breytist D-vítamín í 1,25(OH)₂D. Það nefnist einnig kalsítríól og er líffræðilega virkt form D-vítamíns. Myndun D-vítamíns auðveldar frásog kalsíums úr smáþörmum, endurupptöku kalsíums í nýrum og endurnýjun beinvefs.
Mynd 6.22. Sólarljós er ein uppspretta D-vítamíns.

Önnur næringarefni

K-vítamín styður einnig steinefnamyndun í beinum og kann að verka samhliða D-vítamíni við stjórnun beinvöxtar. Grænt laufgrænmeti er góð uppspretta K-vítamíns.

Steinefnin magnesíum og flúoríð kunna einnig að styðja beinheilsu. Þótt aðeins snefilmagn magnesíums sé í mannslíkamanum er meira en 60 prósent þess í beinagrindinni, sem bendir til þess að það eigi þátt í byggingu beina. Flúoríð getur komið í stað hýdroxýlhóps í hýdroxýapatítkristöllum beina og myndað flúorapatít. Flúorapatít hjálpar til við að stöðga og styrkja steinefnahluta beina, líkt og það gerir í glerungi tanna. Flúoríð getur einnig komist inn í eyður í hýdroxýapatítkristöllunum og þannig aukið þéttleika þeirra.

Lengi hefur verið vitað að omega-3-fitusýrur draga úr bólgu víða í líkamanum. Bólga getur truflað starfsemi beinmyndunarfrumna og neysla omega-3-fitusýra í fæðu eða fæðubótarefnum kann því einnig að stuðla að myndun nýs beinvefs. Tafla 6.5 dregur saman hlutverk næringarefna í beinheilsu.

Næringarefni og beinheilsa
NæringarefniHlutverk í beinheilsu
KalsíumNauðsynlegt við myndun kalsíumfosfats og kalsíumkarbónats, sem mynda hýdroxýapatítkristalla og veita beinum hörku
D-vítamínNauðsynlegt fyrir frásog kalsíums
K-vítamínStyður steinefnamyndun í beinum og kann að verka samhliða D-vítamíni
MagnesíumByggingarþáttur beina
FlúoríðByggingarþáttur beina
Omega-3-fitusýrurDraga úr bólgu sem kann að trufla starfsemi beinmyndunarfrumna

Hormón og beinvefur

Innkirtlakerfið myndar og seytir hormónum og mörg þeirra verka á beinagrindarkerfið. Þessi hormón taka þátt í stjórnun beinvextar, viðhaldi fullmyndaðra beina og endurmótun þeirra.

Hormón sem hafa áhrif á beinmyndunarfrumur og/eða viðhalda millifrumuefninu

Nokkur hormón eru nauðsynleg til að stjórna beinvexti og viðhalda millifrumuefni beina. Heiladingullinn seytir vaxtarhormóni (GH) sem stjórnar beinvexti með ýmsum hætti. Það örvar fjölgun brjóskfrumna í kastþynnum og lengir þannig rörbein. GH eykur einnig varðveislu kalsíums, sem eflir steinefnamyndun, og örvar virkni beinmyndunarfrumna, sem eykur beinþéttni.

Vaxtarhormón er ekki eina hormónið sem örvar beinvöxt og viðheldur beinvef. Þýroxín, hormón sem skjaldkirtillinn seytir, örvar virkni beinmyndunarfrumna og myndun millifrumuefnis beina. Við kynþroska fara kynhormónin estrógen og testósterón einnig að hafa áhrif. Þau örva sömuleiðis virkni beinmyndunarfrumna og myndun millifrumuefnis og valda auk þess vaxtarkippnum sem oft verður á unglingsárum. Þau stuðla einnig að því að kastþynna breytist í vaxtarrák, það er að brjóskinu sé skipt út fyrir beinleif, og binda þannig enda á lengdarvöxt beina. Kalsítríól, virkt form D-vítamíns, er einnig myndað í nýrum og örvar frásog kalsíums og fosfats úr meltingarvegi.

Öldrun og …

Beinagrindarkerfið

Beinþynning er sjúkdómur sem einkennist af minnkuðum beinmassa þegar hraði beináts er meiri en hraði beinmyndunar, eins og algengt er með hækkandi aldri. Taktu eftir muninum á þessu og Pagets-sjúkdómi. Við Pagets-sjúkdóm myndast nýtt bein til að reyna að halda í við beinát ofvirkra beinátfrumna en nýja beinið myndast óskipulega. Þegar læknir metur sjúkling með rýrnandi bein er því rannsakað hvort um beinþynningu, Pagets-sjúkdóm eða annan sjúkdóm sé að ræða. Við beinþynningu hækkar styrkur alkalísks fosfatasa í blóði ekki eins og við Pagets-sjúkdóm.

Línuritið sýnir beinmassa, það er heildarmassa kalsíums í beinagrind í grömmum, á y-ás. Kvarði y-ássins nær frá 0 upp í 1500. Á x-ás er aldur í árum frá 0 til 100 ára. Tvær línur sjást: blá lína fyrir karla og bleik lína fyrir konur. Beinmassi karla eykst hratt úr 0 grömmum í 1500 grömm frá 0 til 25 ára aldurs. Síðan minnkar hann hægt í 1000 grömm frá 25 til 100 ára aldurs. Beinmassi kvenna eykst hratt úr 0 grömmum í um 1200 grömm frá 0 til 28 ára aldurs. Hann minnkar síðan mjög hægt úr 1200 grömmum í 1000 grömm frá 29 til 55 ára aldurs. Þá minnkar beinmassinn hratt úr 1000 grömmum í 750 grömm á aldrinum 55 til 60 ára. Á línuritinu er það merkt sem beintap vegna tíðahvarfa. Eftir þetta skarpa fall verður lína kvenna aftur jafnari en lækkar þó áfram smám saman, líkt og lína karla. Frá 60 til 100 ára aldurs minnkar beinmassi kvenna úr 750 grömmum í um 625 grömm.
Mynd 6.23. Beinþéttni nær hámarki um 30 ára aldur. Konur tapa beinmassa hraðar en karlar.

Beinþynning getur komið fram í hvaða beini sem er en leggst oftast á nærenda lærleggs, hryggjarliði og úlnlið. Vegna minnkaðrar beinþéttni getur beinvefurinn ekki veitt nægan stuðning við daglega starfsemi og jafnvel hnerri getur valdið broti á hryggjarlið. Þegar aldraður einstaklingur fellur og mjaðmabrotnar, það er þegar lærleggurinn brotnar, er mjög líklegt að lærleggurinn hafi brotnað fyrst og valdið fallinu. Vefjafræðilega einkennist beinþynning af þynnra þéttbeini og færri og smærri beinbjálkum í frauðbeini.

Mynd 6.23 sýnir að konur fara að tapa beinmassa hraðar en karlar um 50 ára aldur. Það gerist vegna þess að tíðahvörf verða að jafnaði um 50 ára aldur. Tíðablæðingar minnka og stöðvast að lokum, eggjastokkarnir minnka og hætta síðan að framleiða estrógen, hormón sem örvar virkni beinmyndunarfrumna og myndun millifrumuefnis beina. Beinþynning er því algengari hjá konum en karlar geta einnig fengið hana. Beinþynning í fjölskyldu eykur áhættuna og besta meðferðin er því forvörn. Hún ætti að hefjast á barnsaldri með fæðu sem veitir nægilegt kalsíum og D-vítamín og lífsháttum sem fela í sér þungaberandi hreyfingu. Þetta er mikilvægt til að byggja upp beinmassa. Rétt næring og þungaberandi hreyfing snemma á ævinni geta hámarkað beinmassa fyrir 30 ára aldur og þannig dregið úr hættu á beinþynningu.

Mjaðmabrot getur reynst mörgum öldruðum lífshættulegt. Brotið sjálft er ef til vill ekki alvarlegt en hreyfingarleysið meðan það grær getur haft alvarlegar afleiðingar: blóðtappar geta fest í háræðum lungna og valdið öndunarbilun, léleg loftskipti geta valdið lungnabólgu, þrýstingssár geta hleypt sýklum inn í líkamann og valdið sýkingum og þvagleggir geta valdið þvagfærasýkingum.

Núverandi meðferðir við beinþynningu eru meðal annars bisfosfónöt, sömu lyf og oft eru notuð við Pagets-sjúkdómi, kalsítónín og estrógen (aðeins fyrir konur). Einnig er mikilvægt að draga úr fallhættu, til dæmis með því að fjarlægja hluti sem fólk getur hnotið um, til að takmarka mögulegar afleiðingar sjúkdómsins.

Hormón sem hafa áhrif á beinátfrumur

Beinmótun og endurmótun beina krefjast þess að beinátfrumur endursogi óþarft, skaddað eða gamalt bein og beinmyndunarfrumur myndi nýjan beinvef. Tvö hormón sem hafa áhrif á beinátfrumur eru kalkkirtlahormón (PTH) og kalsítónín.

PTH örvar fjölgun og virkni beinátfrumna. Við það losnar kalsíum úr beinum út í blóðrásina og styrkur kalsíumjóna í blóði hækkar. PTH eykur einnig endurupptöku kalsíums í nýrnapíplum og getur þannig haft áhrif á kalsíumjafnvægi (sjá hér á eftir).

PTH hefur einnig óbein áhrif á smáþarmana. Annað hlutverk PTH er að örva myndun D-vítamíns og D-vítamín eykur frásog kalsíums í þörmum. PTH eykur því óbeint upptöku kalsíums í smáþörmum. Kalsítónín, hormón sem skjaldkirtillinn seytir, hefur að sumu leyti gagnstæð áhrif við PTH. Það hamlar virkni beinátfrumna og örvar upptöku kalsíums í bein og lækkar þannig styrk kalsíumjóna í blóði. Gagnstæð hlutverk þeirra við að viðhalda kalsíumjafnvægi endurspeglast í því að PTH og kalsítóníni er yfirleitt ekki seytt samtímis. Tafla 6.6 dregur saman hormónin sem hafa áhrif á beinagrindarkerfið.

Hormón sem hafa áhrif á beinagrindarkerfið
HormónHlutverk
VaxtarhormónEykur lengd rörbeina, eflir steinefnamyndun og eykur beinþéttni
ÞýroxínÖrvar beinvöxt og myndun millifrumuefnis beina
KynhormónÖrva virkni beinmyndunarfrumna og myndun millifrumuefnis beina, valda vaxtarkipp unglingsáranna og stuðla að breytingu kastþynnu í vaxtarrák
KalsítríólÖrvar frásog kalsíums og fosfats úr meltingarvegi
KalkkirtlahormónÖrvar fjölgun beinátfrumna og beinát, eykur endurupptöku kalsíums í nýrnapíplum og eykur óbeint frásog kalsíums í smáþörmum
KalsítónínHamlar virkni beinátfrumna og örvar upptöku kalsíums í bein

Námsgögn.is þýðing á efni frá OpenStax. Frítt frumrit: https://openstax.org/books/anatomy-and-physiology-2e/pages/1-introduction Leyfi upprunabókar: CC BY-NC-SA 4.0. Námsgögn er sjálfstætt verkefni; OpenStax hvorki styður né vottar þýðinguna.

FYRRI KAFLI

6.5 Beinbrot: viðgerð beina

NÆSTI KAFLI

6.7 Kalsíumjafnvægi: samspil beinagrindarkerfisins við önnur líffærakerfi