Inngangur

Á átjándu og nítjándu öld urðu úthöf heimsins í reynd að þjóðvegum þegar evrópskir landkönnuðir, kaupmenn og verkafólk reyndust reiðubúin til að ferðast lengri vegalengdir en áður og héldu til nýrra áfangastaða í Ameríku, Afríku og Asíu. Ný efnahagskerfi knúðu áfram landkönnun, miðlun, samskipti og skipti — og í mörgum hörmulegum tilvikum arðrán. Samfélög í Asíu, Afríku og Ameríku, sem áður höfðu haft lítil eða engin tengsl sín á milli, urðu nú þátttakendur í margs konar skiptum. Frammi fyrir breyttum heimi þurfti hvert samfélag að taka erfiðar ákvarðanir. Sum, líkt og frumbyggjar Ameríku sem sjást hér (mynd 6.1), tóku nýkomnum vel sem viðskiptafélögum eða pólitískum bandamönnum, fengu aðgang að nýjum vörum og högnuðust stundum um hríð. Önnur veittu nýkomnum mótspyrnu og guldu það oft dýru verði.