Námsgögn
Innskrá
Hleð efnisyfirliti...

Efnisyfirlit

  1. Formáli
    1. Inngangur
    2. 21.1 Bygging og stöðugleiki kjarna
    3. 21.2 Kjarnajöfnur
    4. 21.3 Geislavirk hrörnun
    5. 21.4 Umbreyting og kjarnorka
    6. 21.5 Notkun geislasamsætna
    7. 21.6 Líffræðileg áhrif geislunar
    8. Lykilhugtök
    9. Lykiljöfnur
    10. Samantekt
    11. Æfingar
  2. A | Lotukerfið
  3. B | Nauðsynleg stærðfræði
  4. C | Mælieiningar og umreiknistuðlar
  5. D | Grunnfastar í eðlisfræði
  6. E | Eiginleikar vatns
  7. F | Samsetning sýra og basa á markaði
  8. G | Staðalvarmafræðilegir eiginleikar valinna efna
  9. H | Jónunarfastar veikra sýra
  10. I | Jónunarfastar veikra basa
  11. J | Leysnimargfeldi
  12. K | Myndunarfastar fyrir flókjónir
  13. L | Staðalspenna rafskauta (hálfhólfa)
  14. M | Helmingunartímar nokkurra geislavirkra samsætna
  15. Atriðaskrá
Efnafræði 2e (IS)Kafli 21Æfingar
Skrá inn til að leggja til breytingu
2121 Kjarnaefnafræði

Æfingar

FYRRI KAFLI

Samantekt

NÆSTI KAFLI

A | Lotukerfið

Æfingar

21.1 Bygging og stöðugleiki kjarna

1.

Skrifaðu eftirfarandi samsætur með bandstriki (t.d. „kolefni-14“)

(a) 2411Na

(b) 2913Al

(c) 7336Kr

(d) 19477Ir

2.

Skrifaðu eftirfarandi samsætur með kjarnatáknum (t.d. " 146C ")

(a) súrefni-14

(b) kopar-70

(c) tantal-175

(d) fransín-217

3.

Fylltu inn þær upplýsingar sem vantar fyrir eftirfarandi samsætur til að fullkomna táknunina

(a) 3414X

(b) 3615P

(c) 5725Mn

(d) 12156X

4.

Fyrir hverja samsætu í æfingu 21.1 skaltu ákvarða fjölda róteinda, nifteinda og rafeinda í hlutlausu atómi samsætunnar.

5.

Skrifaðu kjarnatákn, þar með talið hleðslu ef við á, fyrir atóm með eftirfarandi eiginleika:

(a) 25 róteindir, 20 nifteindir, 24 rafeindir

(b) 45 róteindir, 24 nifteindir, 43 rafeindir

(c) 53 róteindir, 89 nifteindir, 54 rafeindir

(d) 97 róteindir, 146 nifteindir, 97 rafeindir

6.

Reiknaðu eðlismassa 2412Mg kjarnans í g/mL, að því gefnu að hann hafi dæmigert þvermál kjarna, sem er 1×10−13 cm, og sé kúlulaga.

7.

Hver eru tvö helstu mismunaatriðin milli kjarnahvarfa og venjulegra efnabreytinga?

8.

Massi atómsins 2311Na er 22,9898 amu.

(a) Reiknaðu bindiorku þess á hvert atóm í milljónum rafeindavolta.

(b) Reiknaðu bindiorku þess á hverja kjarneind.

9.

Hverjir af eftirfarandi kjörnum liggja innan stöðugleikabeltisins sem sýnt er á mynd 21.2?

(a) klór-37

(b) kalsíum-40

(c) 204Bi

(d) 56Fe

(e) 206Pb

(f) 211Pb

(g) 222Rn

(h) kolefni-14

10.

Hverjir af eftirfarandi kjörnum liggja innan stöðugleikabandsins sem sýnt er á mynd 21.2?

(a) argon-40

(b) súrefni-16

(c) 122Ba

(d) 58Ni

(e) 205Tl

(f) 210Tl

(g) 226Ra

(h) magnesíum-24

21.2 Kjarnajöfnur

11.

Skrifaðu stutta lýsingu eða skilgreiningu á hverju af eftirfarandi:

(a) kjarneind

(b) α-eind

(c) β-eind

(d) jáeind

(e) γ-geisli

(f) kjarntegund

(g) massatala

(h) sætistala

12.

Hverjar af þeim ýmsu eindum (α-eindum, β-eindum og svo framvegis) sem geta myndast í kjarnahvarfi eru í raun kjarnar?

13.

Fullkláraðu hverja af eftirfarandi jöfnum með því að bæta við þeim efnategundum sem vantar:

(a) 2713Al+42He⟶?+10n

(b) 23994Pu+?⟶24296Cm+10n

(c) 147N+42He⟶?+11H

(d) 23592U⟶?+13555Cs+410n

14.

Fullkláraðu hverja af eftirfarandi jöfnum:

(a) 73Li+?⟶242He

(b) 146C⟶147N+?

(c) 2713Al+42He⟶?+10n

(d) 25096Cm⟶?+9838Sr+410n

15.

Skrifaðu stillta jöfnu fyrir hvert af eftirfarandi kjarnahvörfum:

(a) myndun 178O úr 147N með skothríð α-einda

(b) myndun 146C úr 147N með skothríð nifteinda

(c) myndun 23390Th úr 23290Th með skothríð nifteinda

(d) myndun 23992U úr 23892U með skothríð 21H

16.

Teknetín-99 er framleitt úr 98Mo. Mólýbden-98 sameinast nifteind og myndar mólýbden-99, óstöðuga samsætu sem gefur frá sér β-eind og myndar örvað ástand teknetíns-99, táknað sem 99Tc*. Þessi örvaði kjarni slakar á í grunnástand, táknað sem 99Tc, með því að gefa frá sér γ-geisla. Grunnástand 99Tc gefur síðan frá sér β-eind. Skrifaðu jöfnurnar fyrir hvert þessara kjarnahvarfa.

17.

Massi atómsins 199F er 18,99840 amu.

(a) Reiknaðu bindiorku þess á hvert atóm í milljónum rafeindavolta.

(b) Reiknaðu bindiorku þess á hverja kjarneind.

18.

Fyrirhvarfið146C⟶147N+?,ef100,0gafkolefnihvarfast,hvaðarúmmálafköfnunarefnisgasi(N2)myndastvið273Kog1atm?

21.3 Geislavirk hrörnun

19.

Hvaða tegundir geislunar gefa kjarnar geislavirkra frumefna frá sér?

20.

Hvaða breytingar verða á sætistölu og massa kjarna í hverju af eftirfarandi tilfellum hrörnunar?

(a) α-eind er gefin frá sér

(b) β-eind er gefin frá sér

(c) γ-geislun er gefin frá sér

(d) jáeind er gefin frá sér

(e) rafeind er fanguð

21.

Hvaða breyting verður á kjarnanum í kjölfar eftirfarandi hrörnunar?

(a) útgeislun β-eindar

(b) útgeislun β + eindar

(c) föngun rafeindar

22.

Margar kjarntegundir með sætistölu hærri en 83 hrörna með ferlum á borð við rafeindaútgeislun. Útskýrðu hvers vegna geislun frá þessum óstöðugu kjarntegundum inniheldur að jafnaði einnig α-eindir.

23.

Hvers vegna fylgir útgeislun röntgengeisla í kjölfar rafeindaföngunar?

24.

Útskýrðu, með hliðsjón af mynd 21.2, hvernig óstöðugar, þungar kjarntegundir (sætistala > 83) geta hrörnað og myndað stöðugri kjarntegundir (a) ef þær eru neðan við stöðugleikabeltið og (b) ef þær eru ofan við stöðugleikabeltið.

25.

Hver af eftirfarandi kjörnum er líklegastur til að hrörna með útgeislun jáeindar? Rökstuddu svarið.

(a) króm-53

(b) mangan-51

(c) járn-59

26.

Eftirfarandi kjarnar liggja ekki innan stöðugleikabeltisins. Hvernig má búast við að þeir hrörni? Rökstuddu svarið.

(a) 3415P

(b) 23992U

(c) 3820Ca

(d) 31H

(e) 24594Pu

27.

Eftirfarandi kjarnar liggja ekki innan stöðugleikabeltisins. Hvernig má búast við að þeir hrörni?

(a) 2815P

(b) 23592U

(c) 3720Ca

(d) 93Li

(e) 24596Cm

28.

Segðu fyrir um með hvaða hætti sjálfkrafa geislavirk hrörnun gæti átt sér stað hjá hverri af eftirfarandi óstöðugum samsætum:

(a) 62He

(b) 6030Zn

(c) 23591Pa

(d) 24194Np

(e) 18F

(f) 129Ba

(g) 237Pu

29.

Skrifaðu kjarnajöfnu fyrir hvert skref í myndun 21884Po úr 23892U, sem á sér stað með röð hrörnunarferla þar sem α-, β-, β-, α-, α-, α-, α-eindir losna skref fyrir skref, í þessari röð.

30.

Skrifaðu kjarnajöfnu fyrir hvert skref í myndun 20882Pb úr 22890Th, sem á sér stað með röð hrörnunarferla þar sem α-, α-, α-, α-, β-, β-, α-eindir losna skref fyrir skref, í þessari röð.

31.

Skilgreindu hugtakið helmingunartími og lýstu því með dæmi.

32.

1.00×10−6 g sýni af nóbelíni, 254102No, hefur helmingunartímann 55 sekúndur eftir að það myndast. Hversu mörg prósent af 254102No eru eftir á eftirfarandi tímum?

(a) 5,0 mín. eftir að það myndast

(b) 1,0 klst. eftir að það myndast

33.

239Pu er aukaafurð úr kjarnorkuúrgangi með helmingunartímann 24.000 ár. Hvaða hlutfall af því 239Pu sem er til staðar í dag verður til staðar eftir 1000 ár?

34.

Samsætan 208Tl gengst undir β-hrörnun með helmingunartímann 3,1 mín.

(a) Hvaða samsæta myndast við hrörnunina?

(b) Hversu langan tíma tekur það fyrir 99,0% af sýni af hreinu 208Tl að hrörna?

(c) Hversu mörg prósent af sýni af hreinu 208Tl eru óhrörnuð eftir 1,0 klst.?

35.

Ef 1,000 g af 22688Ra mynda 0,0001 mL af gasinu 22286Rn við staðalaðstæður (STP) á 24 klst., hver er þá helmingunartími 226Ra í árum?

36.

Samsætan 9038Sr er ein af afar hættulegum efnategundum í úrgangi frá kjarnorkuframleiðslu. Strontínið í 0,500 g sýni minnkar í 0,393 g á 10,0 árum. Reiknaðu helmingunartímann.

37.

Teknetín-99 er oft notað til að meta skemmdir á hjarta, lifur og lungum vegna þess að skemmdir vefir taka upp ákveðin teknetínefnasambönd. Það hefur helmingunartímann 6,0 klst. Reiknaðu hraðafastann fyrir hrörnun 9943Tc.

38.

Hver er aldur múmíugerðrar húðar af prímata sem inniheldur 8,25% af upprunalegu magni 14C?

39.

Í ljós kom að bergsýni innihélt 8,23 mg af rúbidíni-87 og 0,47 mg af strontíni-87.

(a) Reiknaðu aldur bergsins ef helmingunartími hrörnunar rúbidíns með β-geislun er 4.7×1010 ár.

(b) Ef eitthvað af 8738Sr var upphaflega til staðar í berginu, væri bergið yngra, eldra eða jafngamalt og aldurinn sem reiknaður var í (a)? Rökstuddu svarið.

40.

Rannsókn á rannsóknarstofu sýnir að sýni af úrangrýti inniheldur 5,37 mg af 23892U og 2,52 mg af 20682Pb. Reiknaðu aldur grýtisins. Helmingunartími 23892U er 4.5×109 ár.

41.

Glenn Seaborg og samstarfsmenn hans fundu plútón í snefilmagni í náttúrulegum úranútfellingum árið 1941. Þeir settu fram þá tilgátu að uppruni þessa 239Pu væri föngun nifteinda af 238U kjörnum. Hvers vegna er ólíklegt að þetta plútón hafi lokast inni þegar sólkerfið myndaðist fyrir 4.7×109 árum?

42.

Atóm af 74Be (massi = 7,0169 amu) hrörnar í atóm af 73Li (massi = 7,0160 amu) með rafeindaföngun. Hversu mikil orka (í milljónum rafeindavolta, MeV) myndast við þetta hvarf?

43.

Atóm af 85B (massi = 8,0246 amu) hrörnar í atóm af 84Be (massi = 8,0053 amu) með tapi á β+-eind (massi = 0,00055 amu) eða með rafeindaföngun. Hversu mikil orka (í milljónum rafeindavolta) myndast við þetta hvarf?

44.

Talið er að samsætur á borð við 2613Al (helmingunartími: 7.2×105 ár) hafi verið til staðar í sólkerfinu okkar þegar það myndaðist, en þær hafa síðan hrörnað og kallast nú útdauðar kjarntegundir.

(a) 2613Al hrörnar með β+-geislun eða rafeindaföngun. Skrifaðu jöfnurnar fyrir þessar tvær kjarnabreytingar.

(b) Jörðin myndaðist fyrir um það bil 4.7×109 (4,7 milljörðum) ára. Hversu gömul var jörðin þegar 99,999999% af því 26Al sem upphaflega var til staðar hafði hrörnað?

45.

Skrifaðu stillta jöfnu fyrir hvert af eftirfarandi kjarnahvörfum:

(a) bismút-212 hrörnar í pólon-212

(b) beryllíum-8 og jáeind myndast við hrörnun óstöðugs kjarna

(c) neptúníum-239 myndast við hvarf úrans-238 við nifteind og breytist síðan sjálfkrafa í plútóníum-239

(d) strontíum-90 hrörnar í yttríum-90

46.

Skrifaðu stillta jöfnu fyrir hvert af eftirfarandi kjarnahvörfum:

(a) kvikasilfur-180 hrörnar í platínu-176

(b) sirkon-90 og rafeind myndast við hrörnun óstöðugs kjarna

(c) þóríum-232 hrörnar og myndar alfaeind og radíum-228 kjarna, sem hrörnar í aktíníum-228 með betahrörnun

(d) neon-19 hrörnar í flúor-19

21.4 Kjarnabreytingar og kjarnorka

47.

Skrifaðu stillta kjarnajöfnu fyrir myndun eftirfarandi transúraníumefna:

(a) berkelín-244, sem myndast við hvarf Am-241 og He-4

(b) fermín-254, sem myndast við hvarf Pu-239 við mikinn fjölda nifteinda

(c) lawrencín-257, sem myndast við hvarf Cf-250 og B-11

(d) dubnín-260, sem myndast við hvarf Cf-249 og N-15

48.

Hvernig er kjarnaklofnun frábrugðin kjarnasamruna? Hvers vegna eru bæði þessi ferli útvermin?

49.

Bæði samruni og klofnun eru kjarnahvörf. Hvers vegna er mjög hár hiti nauðsynlegur fyrir samruna, en ekki fyrir klofnun?

50.

Tilgreindu þau skilyrði sem eru nauðsynleg til að kjarnakeðjuhvarf geti átt sér stað. Útskýrðu hvernig hægt er að stjórna því til að framleiða orku, en ekki valda sprengingu.

51.

Lýstu íhlutum kjarnaofns.

52.

Í reynd eru bæði hemill og stjórnstangir nauðsynlegar til að stýra kjarnakeðjuhvarfi á öruggan hátt í þeim tilgangi að framleiða orku. Tilgreindu hlutverk hvors um sig og útskýrðu hvers vegna bæði eru nauðsynleg.

53.

Lýstu því hvernig stöðuorka úrans breytist í raforku í kjarnorkuveri.

54.

Massivetnisatóms(11H)er1,007825amu;massitritíumatóms(31H)er3,01605amu;ogmassiα-eindarer4,00150amu.Hversumikilorkaíkílójúlumámólaf42Hesemmyndastlosnarviðeftirfarandisamrunahvarf:11H+31H⟶42He.

21.5 Notkun geislasamsætna

55.

Hvernigerhægtaðnotageislavirkakjarntegundtilaðsýnaframáaðjafnvægið:AgCl(s)⇌Ag+(aq)+Cl−(aq)sékviktjafnvægi?

56.

Teknetín-99m hefur helmingunartímann 6,01 klst. Ef sjúklingi hefur verið sprautað með teknetíni-99m og óhætt er að leyfa honum að fara af sjúkrahúsi þegar 75% skammtsins hefur hrörnað, hvenær má hann fara?

57.

Joð sem berst í líkamann safnast fyrir í skjaldkirtlinum, þaðan sem því er seytt til að stjórna vexti og efnaskiptum. Hægt er að mynda skjaldkirtilinn með myndgreiningu ef joði-131 er sprautað í líkamann. Í stærri skömmtum er I-133 einnig notað til að meðhöndla skjaldkirtilskrabbamein. I-131 hefur helmingunartímann 8,70 daga og hrörnar með β−-geislun.

(a) Skrifaðu jöfnu fyrir hrörnunina.

(b) Hversu langan tíma tekur það fyrir 95,0% af skammti af I-131 að hrörna?

21.6 Líffræðileg áhrif geislunar

58.

Ef sjúkrahús geymdi geislasamsætur, hver væri lágmarks einangrun sem þyrfti til að verjast:

(a) kóbalti-60 (sterkum γ-geislagjafa sem notaður er til geislunar)

(b) mólýbdeni-99 (beta-geislagjafa sem notaður er til að framleiða teknetín-99 fyrir myndgreiningu)

59.

Miðað við það sem vitað er um helstu hrörnunaraðferð radons-222, hvers vegna er innöndun þess svo hættuleg?

60.

Ef gefin eru sýni af úrani-232 (t1/2 = 68,9 ár) og úrani-233 (t1/2 = 159.200 ár) með sama massa, hvort þeirra hefur meiri virkni og hvers vegna?

61.

Vísindamaður rannsakar 2,234 g sýni af þóríum-229 (t1/2 = 7340 ár) á rannsóknarstofu.

(a) Hver er virkni þess í Bq?

(b) Hver er virkni þess í Ci?

62.

Ef gefin eru sýni af neon-24 (t1/2 = 3,38 mín.) og bismút-211 (t1/2 = 2,14 mín.) með sama massa, hvort þeirra hefði meiri virkni og hvers vegna?

Námsgögn.is þýðing á efni frá OpenStax. Frítt frumrit: https://openstax.org/books/chemistry-2e/pages/1-introduction Leyfi upprunabókar: CC BY-NC-SA 4.0. Námsgögn er sjálfstætt verkefni; OpenStax styður hvorki né vottar þýðinguna.

FYRRI KAFLI

Samantekt

NÆSTI KAFLI

A | Lotukerfið