Kafli 9
Kafli 9
Egg brýnds hnífs hefur minna yfirborðsflatarmál en bitlaus hnífur. Þar sem þrýstingur er kraftur á flatarmálseiningu beitir beittur hnífur meiri þrýstingi með sama krafti og sker því mun betur í gegnum efni.
Að liggja dreifir þyngd þinni yfir stærra yfirborðsflatarmál og beitir því minni þrýstingi á ísinn miðað við að standa. Ef þú beitir minni þrýstingi er ólíklegra að þú brotnir í gegnum þunnan ís.
0,809 atm; 82,0 kPa
2,2 102 kPa
Jörðin: 101 kPa; Venus: 9,00 103 kPa
(a) 101,4 kPa; (b) 6,8 kPa fall
(a) 264 torr; (b) 35.200 Pa; (c) 0,352 bar
(a) 623 mm Hg; (b) 0,820 atm; (c) 83,1 kPa
Með lokuðum þrýstimæli myndi engin breyting sjást, þar sem uppgufaði vökvinn myndi leggja til jafnan, andstæðan þrýsting í báðum örmum mælisins. Með opnum þrýstimæli fengist hins vegar hærri þrýstingsmæling á gasinu en búist var við, þar sem P_gas = P_atm + Pvökvi.
Eftir því sem bólurnar stíga minnkar þrýstingurinn og því eykst rúmmál þeirra, eins og lögmál Boyles segir til um.
(a) Fjöldi agna í gasinu eykst eftir því sem rúmmálið eykst. (b) hitastig, þrýstingur
Ferillinn væri lengra til hægri og ofar, en hefði sömu grunnlögun.
Um það bil 12,5 L
3,40 103 torr
12,1 L
217 L
8,190 10−2 mol; 5,553 g
(a) 7,24 10−2 g; (b) 23,1 g; (c) 1,5 10−4 g
5561 L
46,4 g
Fyrir gas sem sýnir kjörhegðun:

(a) 1,85 L CCl2F2; (b) 4,66 L CH3CH2F
0,644 atm
Þrýstingurinn lækkar um stuðulinn 3.
4,64 g/L
38,8 g
72,0 g/mol
88,1 g/mol; PF3
141 atm, 107.000 torr, 14.300 kPa
CH4: 276 kPa; C2H6: 27 kPa; C3H8: 3,4 kPa
Já
740 torr
(a) Ákvarðaðu mólfjölda HgO sem sundrast; notaðu efnajöfnuna til að ákvarða mólfjölda O2 sem myndast við sundrun þessa magns af HgO; og ákvarðaðu rúmmál O2 út frá mólfjölda O2, hitastigi og þrýstingi. (b) 0,308 L
(a) Ákvarðaðu mólmassa CCl2F2. Reiknaðu út frá stilltri efnajöfnu þann mólfjölda H2 sem þarf til að hvarfið gangi til fulls. Breyttu mólfjölda H2 í rúmmál með því að nota kjörgaslögmálið. (b) 3,72 103 L
(a) Stilltu jöfnuna. Ákvarðaðu grömm af CO2 sem myndast og mólfjöldann. Ákvarðaðu rúmmál gassins út frá kjörgaslögmálinu. (b) 7,43 105 L
42,00 L
(a) 18,0 L; (b) 0,533 atm
10,57 L O2
5,40 105 L
XeF4
4,2 klukkustundir
Útflæði skilgreinist sem það ferli þegar gas sleppur í gegnum lítið gat út í lofttæmi. Lögmál Grahams segir að fyrir blöndu tveggja lofttegunda, A og B, gildi: hraði_A/hraði_B = (mólmassi_B/mólmassi_A)1ᐟ2. Bæði A og B eru í sama íláti við sama hitastig og munu því hafa sömu hreyfiorku: KE_A = KE_B; KE = 1/2 mv2. Þess vegna er 1/2 m_Av_A2 = 1/2 m_Bv_B2; v_A2/v_B2 = m_B/m_A; (v_A2/v_B2)1ᐟ2 = (m_B/m_A)1ᐟ2; v_A/v_B = (m_B/m_A)1ᐟ2.
F2, N2O, Cl2, H2S
1,4; 1,2
51,7 cm
Já. Á hverju augnabliki er dreifing á hraða sameinda í gassýni. Hver einasta sameind getur aukið eða minnkað hraða sinn þegar hún rekst á aðrar sameindir. Meðalhraði allra sameindanna er fasti við fast hitastig.
H2O. Kæling hægir á He-atómunum, sem veldur því að þau hegða sér eins og þau væru þyngri.
(a) Þrýstingur gassins helst stöðugur. (b) Meðalhreyfiorkan tvöfaldast. (c) Kvaðratmeðalhraðinn eykst í √2 sinnum upphaflegt gildi sitt; u_rms er í réttu hlutfalli við KE_avg.
(a) jafnt og; (b) minna en; (c) 29,48 g/mol; (d) 1,095 g/L; (e) 0,130 g/L; (f) 4,0 102 kg; nettólyftigeta = 1,7 102 kg; (g) 1,14 105 L af CO2 og 1,53 105 L af H2O; (h) 3,87 104 kJ/min
Gös C, E og F
Hegðun gassins verður líkust kjörgashegðun við þær aðstæður sem lágmarka líkurnar á verulegum víxlverkunum milli gasatóma eða gassameinda, þ.e. við lágan þrýsting (færri atóm eða sameindir á rúmmálseiningu) og hátt hitastig (meiri hreyfiorka atóma eða sameinda gerir þær síður móttækilegar fyrir aðdráttarkröftum). Aðstæðurnar sem lýst er í (b), hátt hitastig og lágur þrýstingur, eru því líklegastar til að skila kjörgashegðun.
SF6
(a) Bein lárétt lína við 1,0; (b) Þegar raungös eru við lágan þrýsting og hátt hitastig hegða þau sér nógu líkt kjörgösum til að hægt sé að nálga þau sem slík; í sumum tilfellum sjáum við þó að við háan þrýsting og hitastig bregst kjörgasnálgunin og er verulega frábrugðin þrýstingnum sem reiknaður er með kjörgasjöfnunni. (c) Því meiri sem þjappanleikinn er, því meira máli skiptir rúmmálið. Við lágan þrýsting er leiðréttingarþátturinn fyrir millisameindakrafta mikilvægari og áhrif rúmmáls gassameindanna á Z myndu vera lítilsháttar minnkun á þjappanleika. Við hærri þrýsting myndu áhrif rúmmáls gassameindanna sjálfra á Z auka þjappanleika (sjá mynd 9.35). (d) Aftur, við lágan þrýsting, myndu áhrif millisameindakrafta á Z vera mikilvægari en leiðréttingarþátturinn fyrir rúmmál gassameindanna sjálfra, þótt þau gætu enn verið lítil. Við hærri þrýsting og lágt hitastig yrðu áhrif millisameindakrafta verulegri.