14.4 Tvíhliða einokun
14.4 Tvíhliða einokun
Námsmarkmið
- útskýrt hvernig laun og atvinna geta ráðist þegar stéttarfélag og vinnuveitandi með einkeypisvald semja á sama vinnumarkaði
Þegar eitt stéttarfélag kemur fram fyrir vinnuaflið og einn vinnuveitandi er eini eða ráðandi kaupandi þess er markaðsstyrkur beggja vegna vinnumarkaðarins. Slíkar aðstæður nefnast tvíhliða einokun. Niðurstaðan ræðst þá ekki aðeins af framboði og eftirspurn heldur einnig af því um hvað er samið, samningsstyrk hvors aðila og þeim valkostum sem standa til boða ef samningar nást ekki.

Mynd 14.14 sameinar einföldu líkönin úr myndum 14.6 og 14.11. Ef vinnuveitandinn ákveður atvinnu einn sem einkeypisaðili velur hann L* og greiðir Wm. Ef stéttarfélagið ákveður launin eitt samkvæmt einkasölulíkaninu setur það Wu og fyrirtækið ræður þá einnig L*. Í þessari þröngu framsetningu er atvinnan því minni en við fullkomna samkeppni, en samningslaunin geta legið á bilinu frá Wm til Wu eftir samningsstyrk aðilanna. Myndin ákvarðar þó ekki almenna niðurstöðu tvíhliða einokunar. Semji aðilarnir aðeins um laun en vinnuveitandinn ákveði atvinnu eftir á getur hærra kaup dregið úr ráðningum. Semji þeir hins vegar sameiginlega um bæði laun og atvinnu getur samningsstyrkur stéttarfélags vegið á móti einkeypisvaldi vinnuveitandans og aukið atvinnu í átt að samkeppnisstigi. Samningsfyrirkomulagið er því hluti af líkaninu, ekki aukaatriði.