12. kafli

1. jákvæð ytri áhrif
2. neikvæð ytri áhrif
3. jákvæð ytri áhrif
4. neikvæð ytri áhrif
5. neikvæð ytri áhrif

1. framboð hliðrast til vinstri
2. framboð hliðrast til vinstri
3. framboð breytist ekki
4. framboð hliðrast til vinstri

1. verð hækkar
2. verð hækkar
3. verð breytist ekki
4. verð hækkar

Áður en ytri mengunarkostnaður er tekinn með sker einkaframboðsferillinn eftirspurnarferilinn við 15 dala verð og magnið 440. Þegar framleiðendur þurfa einnig að bera samfélagslegan jaðarkostnað mengunar hliðrast framboðsferillinn upp, úr jafnvægismagninu 440 í 410, og jafnvægisverðið hækkar úr 15 dölum í 30 dali.

Fyrri leiðin byggist á boðum og bönnum: stjórnvöld mæla fyrir um eina tiltekna tækni sem allir framleiðendur verða að nota. Niðurgreiðsla hreinni tækni er hins vegar hagrænn hvati, þótt hún sé tæknisértæk og geti því verið óhagkvæmari en gjald sem miðast beint við losun.

1. hagrænt stjórntæki
2. reglusetning með boðum og bönnum
3. hagrænt stjórntæki
4. reglusetning með boðum og bönnum
5. hagrænt stjórntæki

Mengunargjaldið ákveður verð á losun en segir fyrirtækinu ekki hvaða tækni eða framleiðsluaðferð það eigi að nota. Fyrirtækið getur því valið ódýrustu leiðina til að draga úr losun sinni og lækka þannig gjaldskylduna; greiði það gjaldið áfram er það ekki að komast undan skattinum.

Með sömu 25% kröfu á hvert fyrirtæki dregur Álmur úr úrgangi um 5 tonn fyrir 5.500 dali, Hlynur um 10 tonn fyrir 13.500 dali, Eik um 15 tonn fyrir 22.500 dali og Kirsuber um 20 tonn fyrir 18.000 dali. Heildarsamdrátturinn er 50 tonn og kostnaðurinn 59.500 dalir. Framseljanlegar heimildir ná sama 50 tonna samdrætti, en beina honum að þeim tíu fimm tonna þrepum sem hafa lægstan jaðarkostnað.

Niðurstaðan verður sú að Álmur dregur úr úrgangi um 20 tonn og selur heimildir fyrir 15 tonnum, Hlynur dregur úr um 5 tonn og kaupir heimildir fyrir 5 tonnum, Eik dregur ekkert úr og kaupir heimildir fyrir 15 tonnum og Kirsuber dregur úr um 25 tonn og selur heimildir fyrir 5 tonnum. Heildarkostnaðurinn verður 56.300 dalir, eða 3.200 dölum lægri en kostnaður jafnrar 25% kröfu.

1. Svörin eru í töflunni hér á eftir. Jaðarkostnaður er reiknaður sem breyting heildarkostnaðar deilt með breytingu magns.

   	Heildarkostnaður (þúsundir dala) [jaðarkostnaður]	Heildarábati (þúsundir dala) [jaðarábati]
   16 milljónir gallona	Núverandi staða	Núverandi staða
   12 milljónir gallona	50 [50]	800 [800]
   8 milljónir gallona	150 [100]	1.300 [500]
   4 milljónir gallona	500 [350]	1.650 [350]
   Engin losun (0 gallon)	1.200 [700]	1.900 [250]

2. Hagkvæmast er að minnka skólplosun niður í fjórar milljónir gallona. Í síðasta hagkvæma þrepinu er jaðarábatinn 350 þúsund dalir og jafn jaðarkostnaðinum.
3. Ekki ætti að banna síðustu fjórar milljónir gallona eingöngu vegna þess að heildarábatinn af fullri hreinsun er meiri en heildarkostnaðurinn. Síðasta hreinsunarþrepið kostar 700 þúsund dali en skilar aðeins 250 þúsund dala viðbótarábata. Hreinn heildarábati er því 1.150 þúsund dalir við fjögurra milljóna gallona losun, en 700 þúsund dalir við algjört bann.

1. Svörin eru í næstu töflu. Þau voru reiknuð með hefðbundinni aðferð þar sem jaðarkostnaður er breyting heildarkostnaðar deilt með breytingu magns.

   Endurheimt land (ekrur)	Heildarkostnaður [jaðarkostnaður]	Heildarábati [jaðarábati]
   0	0 $	0 $
   100	20 $ [0,2]	140 $ [1,4]
   200	80 $ [0,6]	240 $ [1,0]
   300	160 $ [0,8]	320 $ [0,8]
   400	280 $ [1,2]	380 $ [0,6]

2. Hagkvæmast er að endurheimta 300 ekrur. Þar er jaðarkostnaður síðustu 100 ekranna 0,8 dalir á ekru og jafn jaðarábatanum. Fyrir næstu 100 ekrur hækkar jaðarkostnaðurinn í 1,2 dali á ekru en jaðarábatinn lækkar í 0,6 dali.

Fyrir land B er það ráðandi stefna að vernda ekki: verndi A fær B 8 með því að sitja hjá en 6 með vernd, og verndi A ekki fær B 0 með því að sitja hjá en tapar 2 með vernd. Land A stendur frammi fyrir sömu hvötum. Jafnvægi eins leiks verður því að hvorugt land verndar, enda þótt sameiginlegur hreinn ávinningur væri 12 ef bæði vernduðu. Bindandi samningur, endurtekin samskipti, eftirlit eða millifærslur geta samræmt hvata ríkjanna og stutt gagnkvæma vernd.

1. 

2. Miðað við gildin í núverandi töflu 12.11 mynda P, R og Q efri jaðar gefinna kosta og eru framleiðsluhagkvæmir; S og T liggja innan hans. Svarlykilsmyndin og eldri svarið gera hins vegar ráð fyrir S = (2, 10), ekki S = (2, 1) eins og taflan segir. Með því gildi væru P, R og S á jaðrinum.
3. Ráðstöfunarhagkvæmni verður aðeins metin með upplýsingum um verðmæti samfélagsins á maís og trjám. Miðað við töflugildin eru P, R og Q mögulegir ráðstöfunarhagkvæmir kostir vegna þess að þeir liggja á jaðrinum, en án upplýsinga um samfélagslegar óskir er ekki hægt að velja einn þeirra.
4. R er ótvírætt betri en T: við R fást bæði fleiri tré, fimm þúsund í stað tveggja, og meiri maísframleiðsla, sjö þúsund skeppur í stað sex þúsunda. R ræður því stranglega yfir T.
5. T er einnig ótvírætt betri en S: báðir kostir hafa tvö þúsund tré, en T skilar sex þúsund skeppum af maís en S aðeins tveimur þúsundum. T ræður því stranglega yfir S, þótt báðir liggi innan framleiðslumöguleikajaðarsins.
6. S er líklegri niðurstaða reglusetningar með boðum og bönnum, því ósveigjanlegar kröfur geta skilið hagkerfið innan framleiðslumöguleikajaðarsins. Q er líklegri niðurstaða markaðsmiðaðrar umhverfisstefnu: sveigjanlegir hvatar beina samdrætti mengunar þangað sem hann kostar minnst og geta því náð framleiðsluhagkvæmum kosti á jaðrinum.